این ۵ ماده غذایی دارای میکروپلاستیک پنهان هستند

خطر میکروپلاستیک‌ها به دلیل ورود روزافزون پلاستیک‌ها به زنجیره غذایی در حال افزایش است. این ذرات ریز پلاستیکی به طور جدی سلامت انسان را تهدید می‌کنند و می‌توانند از جنبه‌های مختلفی بر سلامتی ما تأثیر منفی بگذارند. میکروپلاستیک‌ها به خصوص در محصولاتی مثل چای کیسه‌ای و برنج به مقدار زیادی وجود دارند. این مسئله نگرانی‌های زیادی در مورد اثرات بلندمدت آنها بر سلامتی به وجود آورده است.

برای بررسی دقیق‌تر این موضوع و پیامدهای آن، با تیم فرطب همراه باشید.

اتفاق بدی که با خوردن زیاد مرغ در بدن رخ میدهد

مقدمه

مطالعه جدیدی که در مجله «جاما نتورک اوپن» (JAMA Network Open) منتشر شده، نشان داده است که قطعات ریز پلاستیکی در بافت بینی اجساد انسانی یافت شده‌اند. این قطعات میکروپلاستیک در حباب بویایی، بخشی از بینی که وظیفه تشخیص بوها در قاعده مغز را دارد، کشف شده است. تحقیقات قبلی نیز نشان داده که میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها به قسمت‌های مختلفی از بدن مانند مغز، ریه، کبد، بیضه‌ها، خون و حتی شیر مادر نفوذ می‌کنند. یکی از اصلی‌ترین مسیرهای ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن، از طریق مواد غذایی است. در ادامه به ۵ ماده غذایی دارای بیشترین مقدار میکروپلاستیک اشاره می‌کنیم.

شکر و نمک: منابع پنهان میکروپلاستیک‌ها

شکر و نمک به عنوان رایج‌ترین چاشنی‌های آشپزخانه ممکن است مقدار قابل توجهی میکروپلاستیک در خود داشته باشند. این میکروپلاستیک‌ها ممکن است از طریق بسته‌بندی پلاستیکی یا به دلیل نگهداری در ظروف پلاستیکی به مواد غذایی راه پیدا کنند. استفاده روزانه از این چاشنی‌ها می‌تواند انسان را در معرض خطرات ناشی از این ذرات ریز قرار دهد.

مطالعه‌ای با عنوان «میکروپلاستیک‌ها در نمک و شکر» توسط سازمان تحقیقات زیست‌محیطی «توکسیک لینک» انجام شد که در آن ۱۰ نوع نمک و پنج نوع شکر از بازارهای مختلف آزمایش شدند. در این مطالعه، میکروپلاستیک‌ها در تمامی نمونه‌ها یافت شدند و شکل‌های مختلفی از جمله فیبر، گلوله، و قطعات پلاستیکی را شامل می‌شدند. اندازه این ذرات نیز از ۰.۱ میلی‌متر تا ۵ میلی‌متر متغیر بود.

بر اساس نتایج این تحقیق، نمک صورتی هیمالیا که از زمین استخراج می‌شود، بیشترین میزان میکروپلاستیک را داشت. نمک سیاه و نمک دریایی نیز در رده‌های بعدی قرار گرفتند. این یافته‌ها اهمیت توجه به منابع غذایی و انتخاب محصولات با بسته‌بندی‌های غیرپلاستیکی را برجسته می‌کند.

چای کیسه‌ای: منبع نادیده میکروپلاستیک‌ها

چای کیسه‌ای یکی از رایج‌ترین نوشیدنی‌ها در جهان است، اما ممکن است بسیاری از افراد از میزان بالای میکروپلاستیک‌های موجود در آن آگاهی نداشته باشند. پلاستیک‌های موجود در چای کیسه‌ای می‌توانند صدها سال طول بکشند تا در طبیعت تجزیه شوند و همین امر آن‌ها را به یکی از منابع اصلی آلودگی میکروپلاستیکی تبدیل می‌کند.

تحقیقات نشان می‌دهند که دمای بالای آب هنگام دم کردن چای کیسه‌ای می‌تواند باعث انتشار میکروپلاستیک‌ها به فنجان یا قوری شود. ذرات پلاستیکی آزاد شده می‌توانند بین ۱ میکرومتر تا ۵ میلی‌متر اندازه داشته باشند. این ذرات با قرار گرفتن در معرض بدن انسان می‌توانند به سلول‌های انسانی نفوذ کنند و خطرات جدی برای سلامتی ایجاد کنند.

افرادی که به مصرف چای علاقه دارند باید به جای کیسه‌های چای پلاستیکی، از محصولات طبیعی‌تر مانند چای‌های فله‌ای استفاده کنند تا از این خطرات دور بمانند. این تغییر ساده می‌تواند میزان ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن را به طور چشمگیری کاهش دهد.

برنج: غذای اصلی و آلودگی پنهان

برنج یکی از مواد غذایی اصلی در بسیاری از کشورهاست و به همین دلیل، نقش مهمی در میزان ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن دارد. بر اساس مطالعه‌ای از دانشگاه کوئینزلند، به ازای هر ۱۰۰ گرم برنج مصرف شده، حدود ۳ تا ۴ میلی‌گرم میکروپلاستیک وارد بدن می‌شود.

طبخ سریع برنج بدون شستشوی کافی می‌تواند میزان میکروپلاستیک‌های جذب شده توسط بدن را افزایش دهد. برخی مطالعات نشان می‌دهند که ممکن است تا ۱۳ میلی‌گرم میکروپلاستیک در هر وعده برنج وجود داشته باشد. این نشان می‌دهد که شستشوی کامل برنج قبل از پخت اهمیت زیادی دارد.

برای کاهش این خطرات، توصیه می‌شود برنج را به طور کامل و چندین بار شستشو دهید تا میزان ذرات ریز پلاستیکی کاهش یابد. استفاده از روش‌های پختی که آب اضافی برنج را دفع می‌کنند نیز می‌تواند کمک‌کننده باشد.

۱۰ خاصیت معجزه آسای آب برای بدن

غذاهای دریایی: مخزن میکروپلاستیک‌ها

غذاهای دریایی یکی از منابع اصلی تغذیه در بسیاری از مناطق جهان است، اما این دسته از غذاها می‌تواند به طور ناخواسته حجم زیادی از میکروپلاستیک‌ها را به بدن انسان وارد کند. میکروپلاستیک‌ها از طریق فاضلاب به دریاها می‌رسند و توسط موجودات دریایی مصرف می‌شوند.

تحقیقات نشان می‌دهند که موجودات دریایی مانند ماهی‌ها و صدف‌ها می‌توانند میکروپلاستیک‌ها را به بدن انسان منتقل کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ نشان داد که در انواع مختلف غذاهای دریایی از جمله ماهی، صدف، و میگو، میکروپلاستیک‌ها به وفور یافت می‌شوند.

مصرف کنندگان غذاهای دریایی باید از منبع این محصولات مطمئن باشند و از خرید از منابعی که در معرض آلودگی پلاستیکی هستند، خودداری کنند. این اقدام می‌تواند تا حد زیادی میزان میکروپلاستیک‌های وارد شده به بدن را کاهش دهد.

آب بطری: حاوی هزاران قطعه میکروپلاستیک

آب بطری یکی از منابع مهم میکروپلاستیک‌ها در بدن انسان است. طبق مطالعه‌ای که در مجله «Proceedings of the National Academy of Sciences» منتشر شده است، آب بطری می‌تواند تا ۲۴۰ هزار قطعه پلاستیکی را ذخیره کند. این ذرات ریز نانوپلاستیک‌ها می‌توانند در بدن انسان جذب شوند و از سد خونی مغزی عبور کنند.

تحقیقات نشان می‌دهند که در هر بار باز و بسته کردن درب بطری‌های پلاستیکی، میکروپلاستیک‌های بیشتری وارد آب می‌شوند. این ذرات نه تنها در بدن تجمع می‌کنند، بلکه ممکن است به سلول‌ها و بافت‌های مختلف بدن آسیب برسانند.

برای کاهش خطرات مرتبط با میکروپلاستیک‌ها، استفاده از آب بطری یکبار مصرف باید محدود شود. انتخاب آب‌های بسته‌بندی شده در ظروف غیرپلاستیکی یا استفاده از سیستم‌های تصفیه خانگی می‌تواند راهکار موثری برای مقابله با این مشکل باشد.

جمع بندی

میکروپلاستیک‌ها به طور گسترده در مواد غذایی رایج مانند شکر، نمک، چای کیسه‌ای، برنج، غذاهای دریایی و آب بطری وجود دارند. این ذرات ریز می‌توانند به بدن انسان نفوذ کرده و به سلامت ما آسیب بزنند. برای کاهش این خطرات، انتخاب محصولات طبیعی، شستشوی مواد غذایی و اجتناب از بسته‌بندی‌های پلاستیکی اهمیت بسیاری دارد.