خطر بی‌خوابی و آرتروز برای مفاصل

آرتروز ، به عنوان شایع‌ترین بیماری مفصلی پیش‌رونده، باعث ساییدگی استخوان‌ها و کاهش توان حرکتی در نواحی مختلف بدن، از جمله دست، زانو، لگن و ستون فقرات می‌شود. به گزارش مشرق، دکتر حسین یاری، مدیر کلینیک طب پیشگیری و ارتقای سلامت سازمان جهاد دانشگاهی علوم‌پزشکی تهران، به مناسبت روز جهانی آرتروز، اعلام کرد که این بیماری یکی از شایع‌ترین اختلالات عضلانی و اسکلتی است که غضروف مفاصل را درگیر می‌کند.

بهترین حرکات ورزشی اصلاحی برای آرتروز گردن

عوامل بروز آرتروز

آرتروز اغلب به دلیل آسیب و تحلیل غضروف‌های مفصلی به وجود می‌آید. دکتر یاری تأکید کرد که همه مفاصل بدن پتانسیل ابتلا به آرتروز را دارند، اما این بیماری در برخی مفاصل شایع‌تر است. مفاصل زانو، کمر و لگن از جمله بخش‌هایی هستند که بیشتر در معرض این بیماری قرار می‌گیرند. برخی از افراد به دلیل دردهای ناشی از آرتروز در زانو یا کمر به پزشک مراجعه می‌کنند، اما این بیماری می‌تواند به گردن، مچ و حتی انگشتان هم آسیب برساند.

عوامل ژنتیکی و ارثی در ابتلا به آرتروز

طبق توضیحات دکتر یاری، ژنتیک نقش قابل توجهی در تحلیل غضروف‌ها و بروز آرتروز دارد. اگر پدر و مادر یک فرد به این بیماری مبتلا باشند، احتمال ابتلا در فرزند نیز افزایش می‌یابد. به‌ویژه، آرتروز دست که از ریشه ژنتیکی بیشتری برخوردار است، به نسل‌های بعدی منتقل می‌شود.

تاثیر سن و چاقی بر بروز آرتروز

سن نیز یکی دیگر از عوامل کلیدی در ابتلا به آرتروز است. با افزایش سن و ورود به سالمندی، غضروف‌های مفصلی به‌طور طبیعی تحلیل می‌روند و این مسأله باعث می‌شود تا حدود ۷۰ درصد افراد بالای ۵۵ سال به نوعی از آرتروز دچار شوند. چاقی نیز با ایجاد فشار بیشتر بر مفاصل زانو و کمر، شدت و سرعت پیشرفت آرتروز را افزایش می‌دهد.

نقش وضعیت قامتی و شغل در بروز آرتروز

یکی دیگر از عواملی که می‌تواند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهد، وضعیت غیرطبیعی قامتی است. افرادی که زانوهای پرانتزی، ضربدری یا عقب‌رفته دارند، فشار بیشتری روی مفاصل خود تجربه می‌کنند و بنابراین احتمال ابتلا به این بیماری در آنها بیشتر است. همچنین، شغل‌هایی که نیاز به بلند کردن وزنه‌های سنگین، خم و راست شدن مکرر یا استفاده زیاد از پله‌ها دارند، می‌توانند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهند.

تاثیر سبک زندگی کم‌تحرک و تغذیه

یکی از عوامل مهم که اغلب نادیده گرفته می‌شود، سبک زندگی کم‌تحرک است. دکتر یاری تأکید کرد که کم‌تحرکی باعث افزایش خطر ابتلا به آرتروز می‌شود. همچنین، بی‌خوابی و استرس از دیگر عوامل مؤثر در بروز آرتروز هستند که ممکن است نقش مهمی در تشدید این بیماری داشته باشند. عدم مصرف کافی ویتامین D و کلسیم نیز می‌تواند در تحلیل غضروف‌ها تأثیرگذار باشد.

تشخیص و روش‌های درمان آرتروز

برای تشخیص آرتروز، پزشکان از شرح‌حال بالینی و معاینات استفاده می‌کنند. تصویربرداری رادیولوژی و در برخی موارد MRI نیز به تشخیص دقیق‌تر بیماری کمک می‌کند. روش‌های درمانی شامل تغییر سبک زندگی، تمرین‌های فیزیکی، مصرف داروهای ضدالتهاب و تزریقات مفصلی مانند هیالورونیک اسید و PRP است.

اهمیت اصلاح سبک زندگی

دکتر یاری به اصلاح سبک زندگی به عنوان یکی از مهم‌ترین اقدامات پیشگیرانه اشاره کرد. او تأکید کرد که کاهش وزن و افزایش فعالیت بدنی، از جمله پیاده‌روی روزانه و تقویت عضلات حامی مفاصل، از اقدامات کلیدی در پیشگیری از آرتروز است. بی‌خوابی و استرس نیز باید مدیریت شود، زیرا این دو عامل می‌توانند روند تخریب مفاصل را تسریع کنند.

پیشگیری از آرتروز و اهمیت ویتامین‌ها

مصرف کافی ویتامین D و کلسیم از طریق مواد غذایی یا مکمل‌ها می‌تواند در پیشگیری از آرتروز نقش مهمی ایفا کند. دکتر یاری توصیه کرد که مصرف لبنیات و سایر منابع کلسیم به‌ویژه برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به این بیماری هستند، ضروری است.

نتیجه‌گیری

در نهایت، دکتر یاری تأکید کرد که آرتروز بیماری‌ای است که به راحتی قابل درمان کامل نیست و اغلب تا پایان عمر با فرد همراه است. با این حال، با مدیریت مناسب بی‌خوابی و استرس، تغذیه، ورزش و تغییر سبک زندگی می‌توان شدت و علائم آن را کنترل کرد و از پیشرفت بیشتر بیماری جلوگیری کرد. افراد مبتلا به آرتروز باید همواره به توصیه‌های پزشکان خود عمل کرده و با تمرین‌های فیزیکی مناسب و مصرف مکمل‌های غذایی، از سلامت مفاصل خود مراقبت کنند.